News

Szanse i ryzyko leczenia

Perspektywa sukcesu i ewentualne zagrożenia związane z leczeniem niepłodności

Pragniemy w tym miejscu przypomnieć, że u zdrowej pary prawdopodobieństwo naturalnego poczęcia wynosi około 15 - 20% na cykl.


Powodem jest to, że albo do owulacji nie musi dojść, albo jeśli owulacja występuje, jajeczko nie musi być w pełni dojrzałe, a zatem nie do zapłodnienia. Następnie obecnie jest wiadomo, że wiele zapłodnień kończy się przedwcześnie krwawieniem miesiączkowym - tzw. poronienie przedkliniczne. Wyjaśnienia należy szukać w złożonych mechanizmach związanych z pojawieniem się nowego życia w łonie matki. Czasami dochodzi do uszkodzenia pierwszego podziału zapłodnionej komórki jajowej lub zarodek z różnych przyczyn nie zagnieżdża się w macicy.


Z tych powodów zazwyczaj zaleca się, zwłaszcza w przypadku poważnych zaburzeń płodności i starszego wieku kobiety przenosić dwa / maksymalnie 3 / zarodki. Jest zatem potrzeba stymulacji hormonalnej jajników, abyśmy mieli do dyspozycji na wybór więcej zarodków. Wszystko to zwiększa prawdopodobieństwo powstania ciąży.


Jednak stymulacja hormonalna może prowadzić do niechcianej hiperstymulacji jajników. Stan nazywany zespołem hiperstymulacji (OHSS). W jamie brzusznej gromadzi się płyn, co prowadzi do silnego bólu w podbrzuszu i poczucia niezdolności do oddychania. Konieczne jest, aby pozostać w kontakcie z naszą placówką w trakcie całego leczenia. W wyjątkowych przypadkach, w celu opanowania zespołu hiperstymulacji konieczny jest krótki pobyt w szpitalu. Jeśli przeprowadzane są regularne kontrole w trakcie leczenia, możliwe jest zmniejszenie odsetka przypadków hiperstymulacji do 1-2%. Dlatego opieramy się na wzajemnej wymianie informacji, aby móc już przy wczesnych objawach zapobiegać tym stanom.


Dobrze jest wiedzieć, że:


Według najnowszych badań stosowanie hormonów nie zwiększa ryzyka zachorowania na raka.


Ponieważ podczas zapłodnienia in vitro można wprowadzić 1 - 3 zarodków, zwiększa się ryzyko ciąży mnogiej. Dla około 5-15% przypadków występuje ciąża bliźniacza, a dla około 1-2% występuje ryzyko trojaczków. Jeśli nie dojdzie do samoistnego zatrzymania jednego z płodów do 9 tygodnia, zalecane jest wykonanie selektywnej redukcji z 3 na 2 płody w 10. - 11 tygodniu ciąży.


U kobiet niepłodnych podobnie jak po naturalnym poczęciu, również w programie IVF częste są ciąże pozamaciczne. Powodem jest możliwość podróżowania zarodków do uszkodzonego jajowodu po przeniesieniu. Dlatego ważne jest, aby potwierdzić woreczek ciążowy po 2 tygodniach po pozytywnym wyniku testu ciążowego i na czas rozpoznać niebezpieczeństwo i je leczyć.


Około 10% wszystkich ciąż kończy się poronieniem. Po IVF ryzyko jest nieco wyższe - około 10-15%. Jest tak prawdopodobnie ze względu na wyższą średnią wieku leczonych kobiet, w porównaniu z grupą kobiet spontanicznie zachodzących w ciążę. Ryzyko poronienia bowiem na podstawie zmian genetycznych jajeczka zwiększa się z wiekiem.


Czy istnieje też ryzyko dla dziecka?


Należy zauważyć, że ryzyko wad rozwojowych w prawidłowo powstałej ciąży wynosi od 2-4%. Ryzyko to po IVF nie jest ani zwiększone, ani zmniejszone.


Dotychczasowe wyniki badań ciąży po IVF wykazują, że nawet po ICSI ryzyko wystąpienia wad rozwojowych nie jest zwiększone. Niedawno stwierdzono u około 3-5% mężczyzn z ciężkimi zaburzeniami płodności, że za stan mogą być odpowiedzialne czynniki dziedziczne. Jeśli ci mężczyźni dzięki metodzie ICSI doczekają się potomka płci męskiej, mogą wystąpić u tego chłopca także zaburzenia płodności, ale poza tym będzie zdrowy. Następnie wiadomo jest, że około 1-2% niepłodnych mężczyzn jest nosicielami dziedzicznych chorób metabolicznych - mukowiscydoza / CFTR. Dopiero jednoczesnym badaniem ich partnerek na mukowiscydozę można praktycznie całkowicie wykluczyć powstanie tego poważnego zaburzenia u ich dzieci. Z tych względów zalecamy u tych par przeprowadzenie szczegółowego badania genetycznego i prekoncepcyjną poradę. Wszyscy dawcy podczas wykrycia nosicielstwa mukowiscydozy zostają wyłączeni z programu dawców. Ogólnie rzecz ujmując, u większość niepłodnych par, które przystępują do IVF / ICSI, genetyczna przyczyna zaburzeń płodności nie jest stwierdzona. Częściej występują jednak w przypadkach powtarzalnego niepowodzenia implantacji, lub w przypadkach powtarzającego się poronienia.


Perspektywy sukcesu leczenia niepłodności


Osiągnięcie sukcesu w powstaniu ciąży konkretnej pary po samej stymulacji hormonalnej w połączeniu z inseminacją waha się między 10-18% na cykl. Jeśli wykonanych jest więcej takich cykli, możliwe jest osiągnięcie u około 70% par upragnionej ciąży. Należy jednak zauważyć, że procedura ta może zostać wybrana tylko przy lekkich zaburzeniach płodności, gdzie istnieje realna szansa powodzenia.


Po zapłodnieniu in vitro stopień sukcesu leczenia waha się między 25-45%. Szanse na powstanie ciąży po ICSI są nieco wyższe i istnieją na to dwa możliwe wyjaśnienia: po pierwsze, kobiety mężczyzn, którzy mają problemy z płodnością są młodsze niż kobiety poddające się IVF, a następnie w metodzie ICSI są większe szanse zapłodnienia jajeczka. Prawdopodobieństwo, że dojdzie do zajścia w ciążę, wzrasta także wraz z liczbą odbytych cykli w przeszłości - obecnie można powiedzieć, że w ramach trzech cykli leczniczych IVF pomożemy około 60 -70 % parom w posiadaniu dziecka. Jest to tak zwany łączny sukces leczenia metodami IVF.